Bij het doorbladeren van het plaatselijk sufferdje, kwam ik een uitnodiging tegen van mijn gemeente. Of ik wilde meepraten en meedenken over het nieuwe participatiebeleid. Aha! dus hier worden mensen geworven om mee te denken. Nu ben ik vast de enige die dit soort blaadjes vaker overslaat dan doorbladert, maar toch. Ze hadden mij gevonden en de datum stond genoteerd.
Vol verwachting stapte ik een cultureel wijkcentrum binnen en al snel bevond ik mij in een studio opstelling voor omroep Max. Of toch niet? Nee, dit was waar ik moest zijn. Nog voordat de moderator de avond kon aftrappen, werd hij overmeesterd door de voorzitter van een bewonerscommissie die het woord nam. Met een snik in de stem vertelde deze mevrouw, die al 30 jaar vrijwilliger is in haar buurt, dat het nieuwe beleid andere subsidieregels introduceert, waardoor haar bewonerscommissie niet meer automatisch een bak geld krijgt die ze zelf mogen besteden aan activiteiten.
